الشهيد الثاني ( مترجم : ساعدى خراسانى )
مقدمه 16
منية المريد ( فارسى )
تقى الدين صالح از دانشمندان و شاگردان مرحوم علامه حلى متوفى 726 بوده . دربارهء نام شريف فقيد سعيد شهيد علما اختلاف كرده ، و هريك نام او را به نحوى نوشته ، چنانچه بعضى نام او را على دانسته ، و چنين گفته ، از نظر تأدب به پدرش كه : او على نام داشته خود را به اين نام شهرت نداده و به لقب تنها ( زين الدين ) معروف گشته ، ديگرى نام او را احمد گفته ، و مرحوم خوانسارى گويد ، نامش زين الدين و قوىترين دليل نقش انگشترى فرزند علامهاش صاحب معالم است ، بمحمد والال معتصم حسن بن زين الدين عبدهم - نگارنده گويد آنچه از كتب مرحوم شهيد اكنون در دست است ، همه جا بنام زين الدين تصريح كرده ، و در اجازهء مفصلى كه بطرق مختلف از جميع مشايخ خود بمرحوم شيخ حسين بن عبد الصمد والد مرحوم شيخ بهائى داده و در آن اجازه كتبى را كه شيخ مرحوم از خدمت شهيد استفاده كرده و استجازه نموده نام ميبرد در ابتداء اجازه مينويسد فان العبد الضعيف المفتقر الى عفو اللّه تعالى زين الدين بن على بن احمد بن جمال الدين بن تقى الدين صالح بن مشرف العاملى چنانچه مىبينيم به همين موضوع اشاره شده ، ناگفته نماند كه در رياض و كتب ديگر لقب جد اعلاى شهيد ( صالح بن مشرف ) را كه تقى الدين است ، نام فرزند صالح دانسته و جد ديگرى هم براى شهيد درست كرده ، و چنين نوشته تقى الدين بن صالح و حال آنكه اين موضوع بر خلاف تصريح شهيد است كه هماكنون نوشتيم ، مجملا در آخر اجازه نامبرده مينگارد و كتب هذه الاحرف بيده الفانية زين الدين بن على بن احمد تجاوز اللّه تعالى عن سيئاته و وفقه لمرضاته ليلة الخميس لثلاث ليال مضت من شهر جمادى الاخرى سنة احدى و اربعين و تسعمأة .